حسم دقیقا اینجوری بود : حس ادمهایی که دستشون بریده به هر جا میخوره درد دارن را داشتم .بدبختانه خیلی هم سرشلوغ بودم ا هفته بدی داشتیم.با دیدن صحنه ها تلویزیونی و حتی در گیریهای خیابانی و مظلومیت مردم  فقط اشک میریختم .صبح شنبه بغضی تو گلوم بود که نمیدونستم چه جوری خالی کنم .هممون اینجوری بودیم همه. از هفته قبل بهم گفته بودن شنبه دانشگاه نعطیله ما کارمندای ساده بی خبر خوشحال بودیم که مرخصی تشویقی بهمون دادن نگو اوضاع می خواسته اینجوری بشه .. 

حس خیانت / حس رودست خوردن /بازی شدن /چه سکوتی صبح شنبه بود چه بهتی همه رفته بودن  خیلی فریاد تو گلوم دارم که هنوز تمام نشده چرا باید دهنمونو ببندیم  چرا ما ها اینهمه مدنی برخورد میکنیم و اینجوری جواب میگیریم .خوشحالم بابت حرکتهایی که شد 

و هیچی نمی تونست اینهمه حس ناراحت کننده را کم کنه جز دیدن این اجتماعات میلیونی اینهمه ادم با این شور و شوق ولی ارام 

چقدر تو این هفته اخیر اتفاقات متفاوتی افتاد که هر کدوموشن جای نوشتم چندین پست را داره .دیگه همه ما شدیم خب شدی اینو فهمیدیم که خیلی ها مثل ما هستن  و تنها نیستیم

درود بر شرف و شجاعت مردم