یکی از پر کارترین و کم حاشیه ترین نویسنده ادبیات این سالها  اسماعیل فصیح رفت .

نویسنده ای که بر خلاف تیراژ بالای کتابهایش اما بجز یکبار اونم سال 72 که با مجله کلک مصاحبه کرد  دیگر  گفتگو نکرد .نویسنده ای که بیشتر به نوشتن  در انزوا پرداخت .... حس غریبی بود وقتی خبر در گذشتشو از بی بی سی شنیدم .اول فکر کردم اشتباه میشنوم اما نه خودش بود به همون سادگی و وقاری که همیشه بود .خیلی دوست داشتم ببینمش .

اسماعیل فصیح ...چه شب  و رور هایی  را با کتابهاش داشتم و دارم .چند بار شراب خام را خونده باشم خوبه /چه انس الفتی با شخصیتهای داستانش که  اغلب یکی بود  دارم  داستانهای تلخ اما واقعی و اجتماعی .عجیب بود تلخی داستانهایش هم برام جالب بود ..تلخی روزهای سخت .

ثریا در اغما و زمستان 62 .. داستان جاوید و درد سیاوش . و اخرینش تلخکام ....

خدایا اینروزا چه بر سرمون می یاد .کلی از هموطنانمون تو هواپیما سقوط کردن .اما نصف روز هم  عزا عمومی اعلام نشد ..یعنی 168 نفر ادم هیچی نبودن . چرا این هواپیماها داره تو این مملکت که اخر تکنولوزی استفاده می شه  تا کی ؟؟؟؟؟. تا کی باید بعد حادثه مدیریت بحران تشکیل بشه  دارم از اینهمه دروغ و ریا خفه می شم .چرا اینقدر جون ادمها تو این م م ل ک ت ناچیزه ..به همین سادگی بعد یک دقیقه و سی ثانیه همه هموطنانمون رفتن .خدایا خانوادهاشون چی حالی دارن !!

دعا میکنم پرورگار زودتر خیر این امور را برایمان روشن کند .امین بلند

با یکسال تاخیر فیلم به همین سادگی را دیدم.

به همین سادگی یک سال از فیلمی که میتونستم زودتر ببینم گذشتم .

نمیدونم چه حس نزدیکی نسبت به شخصیت اول فیلم  دارم یک جور حس مشترک.

هیچ شباهتی هم خدا را شکر نه تو زندگی نه تو نوع نگاه به زندگی نه همسر نه بچه -نسبت به ابن شخصیت فیلم ندارم . که بگم حالا همذات پنداری میکنم  یا طرف زندگیش مثل منه واسه همین خوشم می یاد . نه اصلا اینجوری نبود  .من نه شاعرم نه زن سنتی که داره روشنفکر می شه  نه خانه دار نه مضطرب روزای زندگی  با اینحال  حس نزدیکی داشتم   .شاید چون  درمورد دل شمغولیهای یک زن بود  حس مشترک بوجود امد .خیلی از فیلم خوشم امد . همسر گرامی وقتی دید برای بار ۲ دارم نگاه میکنم گفت چی تو این فیلم دیدی که داری نگاش می کنی ؟؟؟

البته لطفا قبل از دیدن فیلم نقدشو نخونین .

یادم باشه اینروزا چه حالی داشتم .حس برگشت از یک سفر /سفر پنهان از همه و حتی خودم .

نه با کسی قهرم .نه خسته شدم نه بی حوصله فقط فقط خیلی خیلی سر شلوغم خودم هم از اینکه اینجا سوت و کور شده ناراحتم .این خونه مجازی من .راستش خیلی از دوستای قدیمی هم دیگه نیستن .

زودتر خوب می شم و می یام از همیشه بهتر از همیشه فعالتر الان تقریبا فکرم و دهنم به همون درهم برهمی و حجم عکس با لا است .

چون ما ب ی ش م اری م